ေမးမိတာမှားပါတယ်

ေျမေအာက္မီးရထားတစ္စီးေပၚတြင္ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးသည္ အရက္ေစာ္နံေနေသာ အရက္သမားတစ္ဦးႏွင့္ ယွဥ္တဲြ၍ ထိုင္ေနရသည္။ ထိုအရက္သမား၏ အဝတ္အစားမ်ားသည္ ညစ္ေပေနၾကသည္။
မ်က္ႏွာေပၚတြင္ မရိတ္ရေသးေသာ မုတ္ဆိတ္ေမြးတို႔ နံ႔န႔ံလည္း ရွိေနသည္။ သို႔ရာတြင္ နဖူးေပၚ၌ ႏႈတ္ခမ္းနီမ်ားႏွင့္ ေပက်ံေနေလသည္။ ထိုအရက္သမား သည္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ လႊင့္ပစ္ထားေသာ သတင္းစာ တစ္ေစာင္ကို ေကာက္ယူူၿပီး စိတ္ဝင္စားစြာ ဖတ္႐ႈေနသည္။ ထို႔ေနာက္ အမူးသမားက ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဘက္သို႔လွည့္ၿပီး ေမးလိုက္ေလသည္။
“ဖာသာ၊ အဆစ္ေရာင္နာက ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္တာလဲ”
ဤတြင္ အကြက္ဝင္လာၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ေျဖလိုက္ေလ၏
“ဒကာႀကီးရယ္၊ လူ႔ဘဝမွာ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းေနတဲ့ လူေတြ၊ မေကာင္းတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနတဲ့လူေတြ၊ အရက္သိပ္ေသာက္တဲ့လူေတြ၊ တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးကို ဂ႐ုမစိုက္တဲ့လူေတြ၊ လူသားေတြအေပၚမွာ စာနာစိတ္မထားတဲ့လူေတြမွာ ျဖစ္တတ္တယ္ကဲြ႕”
“ေသာက္၊ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ကိစၥပဲ”
အရက္မူးသမားက ေဒါသျဖင့္ ေရရြတ္ေျပာဆိုၿပီး သတင္းစာကိုဆက္ဖတ္ေနျပန္သည္။ ဤတြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ထိုပုဂၢိဳလ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားေၾကာင္း သိလိုက္ရေသာေၾကာင့္ ႏွစ္သိမ့္စကားကို ထပ္ေျပာလိုက္ေလသည္။
“ေအးကြာ၊ က်ဳပ္ေျပာတာ နည္းနည္းလြန္သြားတယ္။ က်ဳပ္က အျပစ္ရွာခ်င္လို႔ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒကာႀကီးမွာ အဆစ္ေရာင္ေရာဂါ ျဖစ္ေနတာ ၾကာၿပီလား”
“က်ဳပ္မွာ အဆစ္ေရာင္ေရာဂါ မရွိပါဘူးဗ်ာ။ ေဟာဒီသတင္းစာက ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးမွာ အဲဒီေရာဂါရွိေနတယ္ဆိုလို႔ ေမးမိတာပါ”